ฮัลโหล...นี่ชั้น...คุณป้าเองนะค่ะ มารายงานตัวเจ้าค่ะ คุณเพื่อนๆ

ความจริงไอ้ของเล่นใหม่อันนี้หน่ะ ดิฉันเองล่ะค่ะ ที่เป็นต้นคิด เรามันดีออกนะ ประมาณว่าจะได้มาเล่าความเป็นไปของตัวเองให้เพื่อนๆฟังหน่ะ ตอนนี้มันอาจจะยังดูไม่ค่อยสำคัญเท่าไหร่ เพราะว่าพวกเรายังเจอกันอยู่บ่อยๆ ( ใน M and ไปเที่ยว ) แต่ว่าต่อไปเกิดว่าพวกเราไม่ค่อยว่าง มันคงจะดีมากที่จะมีที่แบบนี้เอาไว้ส่งข่าวคราวถึงกัน

จากนี้เราคงไม่ได้เจอกันบ่อยๆเหมือนเมื่อก่อนแล้ว เราคงคิดถึงพวกแกน่าดูเลยล่ะ....อือ...เอางี้ดีกว่าวันนี้เราจะมาเขียนเรื่องเกี่ยวกับชีวิต 12 ปีของกับเพื่อนๆกลุ่มเราดีกว่าเนอะ...

มาเริ่มกันตั้งแต่ป.1เลยดีกว่า ความจริงตอนป.1เนี่ย เราก็ยังไม่ได้เป็นกลุ่มกันอย่างเป็นเรื่องเป็นราวหรอกเนอะ แต่ตอนนั้นเราก็เริ่มได้รู้จักกับเพื่อนบางคนแล้วล่ะ ปีนั้นเราได้อยู่กับ อ๋อ...และก็โม ตอนนั้นนะโมเป็นน้องเตี้ย ตัวเล็กนิดเดียวเอง แทบจะอยู่หัวแถวเลยล่ะ ( หรือว่าอยู่หัวแถวจริงๆ ) ส่วนอ๋อเนี่ย...ตัวสูง....( บอกทำไม ) เราจำไม่ได้หรอกนะว่าตอนนั้นพวกเราสนิทกันมากมั้ย แต่ที่รู้ๆเนี่ย แม่เรากับแม่โมเนี่ย สนิทกันโคตรๆ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน เค้าคงคุยกันถูกคอมั้ง ( หนิดหนมกันมาจนถึงปัจจุบัน ) ความจริงแล้วปีนั้นหน่ะ แทบจะเรียกได้ว่าเป็นต้นกำเนิดของเพื่อนดีๆหลายคนเลยทีเดียวล่ะ

พอมาปีป.2 ก็ไม่ค่อยมีเรื่องตื่นเต้นเท่าไหร่หรอก ก็เราเล่นยกกันขึ้นมาทั้งห้องเลย ไม่มีจะขยับกันซักคน 40 คน เหมือนเดิมเดี้ย แต่ด้วยความที่เป็นเด็กอะนะ...มันก็ไม่ค่อยที่จะทำให้เราสนิทกันมากเท่าไหร่หรอก ก็สนิทกันแบบเด็กๆหน่ะ

ต่อมาก็ปีป.3 ความจำช่วงนี้ของเราเริ่มเลอะเลือนแล้วล่ะ แต่ที่จำได้ก็...อือ...มีโมตามมาอยู่ห้องเดียวกับเราอีกคน แต่เราแทบจะลืมไปเลยล่ะ อาจจะเป็นเพราะปีนั้นไม่ค่อยอะไรกับเพื่อนมั้ง ( ปีนั้นได้อาจารย์ดีหน่ะ เลยรักเรียนมากๆ )

ต่อมาก็ ป.4 ปีนี้เราย้ายไปอยู่ทับ 6 เราจำไม่ได้หรอกว่ามีใครอยู่ห้องเดียวกับเราบ้าง แต่ที่เราจำได้ลางๆก็ เรารู้จักกับสุ แล้วก็สนิทกันมาก ( ตอนนั้นเป็นแม่ลูกกัน ) ตอนนั้นสุมันไว้ผมยาว ยาวมากกกกถึงตูดเลยมั้ง ส่วนเราหน่ะ ชอบเล่นผมมันมาก ตอนนั้นผมมันเงา สวยมากๆเลย...อือ ทำไมตอนนี้แกไม่ไว้ยาวแบบนั้นอีกอ่ะ

พอ ป.5 ตึกมันมี 2 ชั้นใช่ม่ะ...เราอ่ะอยู่ชั้นล่างเลยไม่รู้ว่าเพื่อนๆหายไปไหนหันหมด แต่ก็มีเพื่อนคนอื่นๆอ่ะนะ... เออๆ ปีนี้แหละที่เราได้รับความไว้วางใจให้ดำรงตำแหน่งคุณป้า และเป็นเช่นนั้นมาโดยตลอด ( เป็นมาจนไม่รู้สึกว่าตัวเองแก่แล้วอ่ะ อีกอย่าง ไอ้ออมมันแก่กว่าเราอีกอ่ะ ขี้โกงนี่หว่า...)

ป.6 เราก็มาเจอกับมุก ก็สนิทกันนะ สนิทกันมากๆ มุกมันหนุกๆฮาๆดี (ชั้นมั่วเปล่าเนี่ย แกอยู่ก้องเดียวกับเราใช่มั้ยมุก )

เอาล่ะมาถึงปีสำคัญล่ะ ม.1 เนี่ยเป็นปีที่เราเริ่มรู้จักเพื่อนๆมากที่สุดเลย เริ่มมารู้จักกับออม(ไม่ได้อยู่ห้องเดียวกัน ) สอง Chat มีใครอีกอ่ะ แต่เอาเป็นว่า...เราว่านะ กลุ่มเราเริ่มเป็นรูปเป็นร่างตอนนี้แหละ...

พอมา ม.2 เนี่ยก็เป็นกลุ่มเลยล่ะ เพราว่าเราต้องไปทานข้าวที่โรงอาหารใหม่แบบนั่งโต๊ะ 10 คนไง... ตอนนันเนี่ยมี แค่ 8 คน ( ไม่มีโมกับบ๊ง ) ปีนั้นก็จะค่อนข้างที่จะสนิทกันมากๆ

ม.3 ก็ยังเป็นเหมือนเดิม พอสิ้นปี ไอ้ตูนกับ Chat ก็ออกไป ( ตูนไปปีนี้ป่ะ ) ตูนไปอยู่เมกา ส่วน Chat หน่ะมันฉลาดสอบได้ที่ 1 ของแผนญี่ปุ่น ย้ายไปอยู่เตรียมเฉยเลย

ม.4 เนี่ยหล่ะเริ่มสนุกแล้ว ต้องเลือกสาย ก็เลยได้มารู้จักสนิทสนมกับ โม แล้วก็บ๊ง เพราะว่าเรา ( แทบทุกคนยกเว้น ออม ) เรียนสายวิทย์ด้วยกัน ด้วยความที่เราเริ่มโตแล้วมั้ง ตอนนี้ก็เลยเริ่มเป็นอีช่างเม้าท์กันใหญ่ แต่ว่ายิ่งเม้าท์มันก็ยิ่งสนิทกันน่าดูเลย อีกอย่างปีนี้มันมีเรื่องให้เม้าท์เยอะด้วยแหละ... ทั้งกีฬาสี ค่าย แล้วก็ยังมีอาจารย์สายวิทย์แต่ละคนที่แสนประหลาดอีกด้วย ( โดยเฉพาะ อ.นิมิตร )

พอมาม.5 เราก็ย้ายไปอยู่สายศิลป์สังคม...หนีพวกสายวิทย์ไปก่อนเป็นคนแรก ( ชั้นนับถือคนที่อยู่ได้จนจบจริงๆว่ะ ) ก็เริ่มสนิทกันมากขึ้นเรื่อยๆ ส่วนตูนเนี่ยก็กลับมาเยี่ยมกันบ้างเป็นครั้งคราว

สุดท้ายม.6 ทุกคนก็มาสนิทกันอย่างแนบแน่นสุดๆ แต่ก็นะ กำลังต้องแยกย้ายกันไปตามที่ต่างๆแล้ว แต่ยังไงเราก็ยังเป็นเพื่อนกันอยู่แล้วล่ะเนอะ...

อือๆ เขียนมาจนจบเนี่ย เพิ่งรู้ตัวว่า ไม่ควรเขียนเรื่องนี้เลย ก็อ่ะนะ ดันให้คนความจำแย่เขียนเรื่องเก่าๆ ก็ออกมาแบบนี้ล่ะ (ใครมีความสามารถก็ช่วยมาเขียนอันที่ละเอียดกว่านี้ให้หน่อยแล้วกันนะจ้ะ)

พอแล้วนะ...ไปก่อนล่ะ...

Pa Korn

PS. ตูนจ้ะ แนะนำให้ป้ารู้จักหน่อยสิ