เฮ้อ..หายใจเข้าก็เฮ้อเธอ หายใจออกก็เฮ้อเธอ พึ่งจะรู้เดี๋ยวนี้เอง ว่าเวลาที่พวกเราจะเจอกันได้ มันหายากซะยิ่งกว่าหาความสวยในตัวพวกแกซะอีก ฮ่ะๆๆ เป็นไงกันบ้างกับมหาลัยใหม่ เพื่อนใหม่ กับการเรียนใหม่ๆ (ที่บรมโคตรยาก << สำหรับเรานะ) ? เราก็โอเคนะแก อยู่กะอ๋อ แล้วก็มีเพื่อนใหม่อีกกลุ่มใหญ่เหมือนกัน อยู่กะอีทีด้วย แรดกันทั้งวี่ทั้งวัน ถามว่าสนุกมั๊ย? ...ก็สนุกนะ กับเพื่อนใหม่ ก็ happy แต่พวกแกรู้สึกป่าววะ ว่าความรู้สึกมันก็ไม่เหมือนอยู่กับพวกแก อยากจะหาเวลาเจอกัน ก็ดันเรียนไม่ตรงกันอีก แถมอยู่ห่างไกลกันเป็นตำบล เดี๋ยวพุ่งนี้เจอกันนี่นะ เราจะขอ ตารางสอนของทุกคนไว้เลย ไว้จัดตารางเที่ยว 555 ถึงตูน..เราขอโทดจิงๆเว่ย เรารู้สึกแย่มากๆที่ไม่ได้ไปเที่ยวกะแกเลย ตั้งแต่แกกลับมารอบนี้ เราเพิ่งเจอกับแกไปรอบเดียวเองอ่ะ ....ขอโทด ยกกำลัง สามล้านเจ็ด แล้วสอบเป็นไงกันมั่งอ่ะ แกเอ๊ย...เราไม่เข้าใจว่าทำไมเด็กรร.อื่นมันถึงต้องขยันกันมากมายขนาดนั้นวะ แบบ เรียนเส็ดวันนี้ ก็ต้องกลับไปทวนด้วยอ่ะ คือแบบ...หนูไม่เคยทำ! แถมข้อสอบเนี่ยนะ ออกหยั่งกะกูเรียนปริญญาโท บ้ารึป่าว ไม่เคยทำข้อสอบไม่ได้มากขนาดนี้มาก่อนในชีวิต (ปล. ไม่ได้มีการถ่อมตัวแม้แต่น้อย) ตอนนี้ยังไม่รู้คะแนนอะไรเลย...รอๆๆ ตอนแรกนี่ กะเกียรตินิยมเลยนะ แต่ตอนนี้อ่ะ หวังแค่ผ่านก็เป็นบุญแล้ว ยังไงไว้เจอกันพุ่งนี้น้าา แล้วจะเม้าให้สะใจ หลังจากไม่ได้คุยกันมาหลายเดือนมากๆ พูดไม่หยุดแน่ เตรียมตัวฟังให้ดีเลย ถึงนานๆจะมาเขียนที แต่ก็เขียนด้วยความจริงใจนะยะ คิดถึงมากไปจนถึงก้นบึ้งของหัวใจ , มุกกี้น้อย